ماشین بافندگی پتوی اولیه کاغذسازی از یک ماشین بافندگی پشمی معمولی بازسازی می شد. این نوع ماشین بافندگی فوق سنگین برای اولین بار در دهه 1930 در آلمان ساخته شد. چین آن را به تنهایی در دهه 1950 طراحی و ساخت. با افزایش عرض دستگاه کاغذ، دستگاه بافندگی پتویی کاغذی فوق عریض 33 متری در دهه 1970 در جمهوری فدرال آلمان و سایر کشورها ظاهر شد که می تواند پارچه های حلقه ای 66 متری را ببافد و سپس آنها را به عرض های مختلف برش دهد.
دو نوع بافندگی پتوی کاغذی وجود دارد: ورقهبافی و حلقهبافی: ① ورقبافی: ابتدا به عرض صاف میبافند و سپس با دست به پارچه حلقه میزنیم. ورق بافی برای پتوهایی با تراکم تار کم، تراکم پود زیاد و طول زیاد مناسب است. هنگام بافتن پارچه ای 2 تا 3 برابر پهن تر از دستگاه، روش تا کردن عموماً در دستگاه استفاده می شود و پس از باز شدن از دستگاه در حلقه قرار می گیرد. ② حلقه بافی: مستقیماً با مکانیزم دابی به صورت پارچه حلقه ای بافته می شود. نخ پود پتو در جهت طولی و نخ تار در جهت عرضی روی بافندگی است. پس از بیرون آمدن از ماشین بافندگی، پارچه را می توان با توجه به عرض مورد نیاز، به انواع پتوهای دایره ای کاغذسازی برش داد.
دستگاه بافندگی پتوی کاغذی از یک بادامک یا فنر برای پرتاب شاتل استفاده می کند و از مکانیزم انتقال دنده بیضوی استفاده می کند. شاتل زمان کافی برای عبور از مسیر شاتل را دارد تا نیازهای عرض را برآورده کند. دستگاههای بافندگی معمولاً از نگاتیو تک یا چند دوکی استفاده میکنند و مکانیسمهای چرخاندن پارچهای جداگانه برای چرخاندن پارچههای بلند استفاده میشود. دستگاه بافندگی مجهز به مکانیزم کنترل کشش نخ یا یک تکیه گاه لبه داخلی برای حفظ چگالی نخ تار و پود در لبه حلقه در طول بافت چند لایه است. دستگاه بافندگی کاغذسازی با پهنای وسیع مدرن از فناوریهای جدیدی مانند هیدرولیک پنوماتیک و الکترونیکی استفاده میکند و مجهز به دستگاه نی بالابر درایو همزمان دو طرفه است که میتواند کاغذسازی تک رشتهای پلی استر را ببافد که مش و مش خشک کردن و سایر پارچهها را تشکیل میدهد.





