دستگاه های حوله ای در اوایل قرن نوزدهم در بریتانیا ظاهر شدند و دستگاه های حوله ای خودکار تنها در دهه 1950 در چین تولید شدند. عرض کار بافندگی حوله 105 ~ 230 سانتی متر و سایر مشخصات مختلف است.
دستگاه های بافندگی حوله ای به طور کلی به دستگاه های بافندگی سکو، دستگاه های بافندگی کف و دستگاه های بافندگی بریده تقسیم می شوند. ماشین بافندگی از دو میل بافنده برای ارسال نخ تار زمینی و نخ تار فازی استفاده می کند. از طریق حرکت منظم خاص نی، گروههایی از نخهای پود به دهانه پارچه رانده میشوند، به طوری که نخ تار فازی یک کلاف روی سطح پارچه تشکیل میدهد و به صورت پارچه حولهای بافته میشود. مکانیسم های بیرون آمدن و کوبیدن ماشین های بافندگی حوله ای با ماشین های بافندگی معمولی متفاوت است. میزان خروج مکانیسم تار را می توان با توجه به ارتفاع مورد نیاز تری تنظیم کرد و مقدار خروج ثابت باقی می ماند. به طور کلی کشش نخ تار آسیاب شده بیشتر از نخ تار پشمی است و طول تخلیه نخ تار پشمی بیشتر از نخ تار آسیاب شده است. نی در مکانیزم ضرب و شتم معمولاً روی پایه نی متحرک نصب می شود تا حرکت منظم حلقه زبر را تکمیل کند. هنگام بافتن حوله سه پود، ضربه نی پود اول و دوم کوچکتر است و در بافتن پود سوم، کوبیدن نی بزرگتر می شود. همزمان نخ های پود اول، دوم و سوم با هم به سمت دهانه پارچه رانده می شوند. نخ پود، نخ تار درهم را محکم میکند و با کشش زیاد در امتداد نخ تار زمینی میلغزد، به طوری که نخ تار فازی که توسط میل تار فرستاده میشود، یک کلاف روی سطح پارچه تشکیل میدهد (به بافت حوله مراجعه کنید). هنگام بافتن پارچه حوله ای بر روی ماشین بافندگی پرتابه، نیازی به تغییر ضربه نی نیست، بلکه از وسیله ای استفاده می شود که سوله را به حرکت در می آورد تا طبق قانون خاصی در فرآیند کوبیدن پود، سوله به جلو و عقب برود. پارچه حوله ای
